هدف: بررسی حاضر با هدف دستیابی به تصویری جامع از ویژگی های جمعیت شناختی و رفتار جنسی مردان مراجعه کننده به یک مطب روانپزشکی در تهران انجام گردیده است. روش: آزمودنی های پژوهشی را که از نوع بررسی های توصیفی - مقطعی به شمار می رود 300 نفر مردان مراجعه کننده به مطب یاد شده در مدت 9 ماه، از آغاز اردیبهشت تا پایان دی ماه 1380 تشکیل داده اند. پژوهش به کمک یک پرسشنامه جمعیت شناختی و اطلاعات، گردآوری شده و با استفاده از روشهای آماری توصیفی تحلیل گردیده است. یافته ها: یافته های پژوهش نشان داد که 2/76% افراد مورد بررسی از اختلالهای نعوظی و 6/35% از مشکلات مربوط به انزال زودرس در رنج بوده اند. 6/44% افراد مورد بررسی سابقه ابتلا به بیماری های روانی و مصرف داروهای نورولپتیک و داروهای ضدافسردگی را یادآور شدند. از شروع اختلال یا اختلال های جنسی 3/53% آزمودنی های پژوهش بیش از 3 سال، 15% یک تا دو سال و 7/23% کمتر از یک سال می گذشته است. نتیجه: ناتوانی جنسی و انزال زودرس بیش از سایر اختلال های جنسی سبب مراجعه مردان مبتلا به این اختلال ها به مطب روانپزشکان و کلینیک های درمان اختلالهای جنسی می شود.

ناتوانی جنسی از عوارض عمده دیابت می باشد که کمتر مورد توجه قرار گرفته است. شیوع ناتوانی جنسی در مردان در 40 سالگی حدود 1.9 درصد است که با افزایش سن بالا می رود. در این رابطه با هدف تاثیر پاپاورین در ناتوانی جنسی، 250 مرد مبتلا به دیابت متاهل بین سنین 25 تا 60 سالگی (میانگین 45.05 سال) که به مراکز درمانی دانشگاه مشهد مراجعه کرده بودند، مورد بررسی قرار گرفته اند.از 250 نفر، 134 مورد ناتوانی جنسی داشتند که 12 نفر به دلیل علل دیگری غیر از دیابت حذف و 238 نفر در رابطه با دیابت مورد پیگیری قرار گرفتند. از این تعداد 24 نفر (10.08%) دیابت تیپ یک و 214 نفر (89.92%) دیابت تیپ دو داشتند. به هر بیمار 30 میلی گرم پاپاورین هیدروکلراید به داخل اجسام غاری تزریق شد.از تعداد 238 نفر، 122 نفر مبتلا به ناتوانی جنسی بودند (51.26%). میانگین زمان ابتلا برابر 3.48 سال بود. شیوع ناتوانی جنسی در 7 بیمار مبتلا به دیابت تیپ یک 29.16% و در 115 بیمار دیابت تیپ دو 53.74 موارد بود. با تزریق پاپاورین 57 نفر (46.72%) پاسخ مثبت دادند و در 65 نفر (53.28%) پاسخ منفی بود. پاسخ به پاپاورین در دیابت تیپ 85.71% و پاسخ در دیابت تیپ دو 44.35% بود. یک مورد پریاپیسم عارض شد که با درمان بهبود یافت.ناتوانی جنسی یک مشکل عمده مبتلایان به دیابت است و تزریق پاپاورین نظر به ارزان بودن نسبت به داروهای جدید هنوز می تواند مورد توجه قرار گیرد.

به دنبال ابتلا به آسیب طناب نخاعی، عملکرد جنسی و در نتیجه قدرت باروری این بیماران تغییرات وسیعی پیدا می کند و بکارگیری اقدامات کمکی جهت حفظ باروری در ایشان را ضروری می نماید. در این مطالعه 1429 نفر از جانبازان قطع نخاع از سراسر کشور طی یک برنامه پایش سلامت دو ساله توسط اساتید متخصص اورولوژی با استفاده از یک دستورالعمل واحد تحت ویزیت قرار گرفتند. اطلاعات دموگرافیک هر بیمار شامل جنس، سن، تاریخ مجروحیت و سطح آسیب نخاعی به همراه اطلاعات مربوط به سن همسر، سال ازدواج، تعداد فرزندان، مشکلات جنسی، وضعیت باروری و میزان استفاده از روشهای کمکی باروری به دقت ثبت گردید. در این مطالعه، %98.4 جانبازان ویزیت شده را مردان و %1.6 را زنان تشکیل می دادند. میانگین سنی جانبازان 5/8±9/37 سال بوده و بطور متوسط از زمان مجروحیت 9/2±6/14 سال گذشته بود. از میان این جانبازان %84.7 متاهل بوده و %13.6 ایشان مجرد بوده اند؛ %87.4 از جانبازان ویزیت شده پاراپلژیک بوده و سایر ایشان تتراپلژی، همی تتراپلژی و یا تری پلژی داشتند. ناتوانی جنسی در %69.9 از جانبازان مرد ویزیت شده مشاهده گردید. %58.5 از جانبازان متاهل ویزیت شده دارای مشکل ناباروری بوده اند. از میان جانبازان ویزیت شده 368 نفر (%30.4) فرزندی نداشتند و 289 نفر (%23.7) تنها یک فرزند داشتند. میزان باروری موفقیت آمیز با استفاده از روشIUI ، IVF و ICSI به ترتیب %21.9، %24.1 و %20 گزارش شد. بررسی آماری نشان داد که از لحاظ آماری تفاوت معنی داری بین سطح ابتلا به آسیب نخاعی و ناباروری وجود ندارد (p<0.05). پاسخ نسبتا بالای درمانی با استفاده از روشهای مختلف تکنولوژی کمکی پیشرفته باروری می تواند جانبازان قطع نخاع کشور را برای بچه دار شدن امیدوار کند.

تغییراتی که پس از آسیب نخاع ایجاد می شود، بر فعالیت جنسی تاثیرگذارند. از جمله مشکلات جنسی ایجاد شده بر اثر آسیب نخاعی در زنان، ناتوانی جنسی (سرد مزاجی زن) است. این مقاله به بررسی این موضوع و مبانی و مسائل پزشکی، حقوقی و فقهی آن پرداخته است. قانون گذار در خصوص زوال منافع و ازجمله از بین رفتن لذت مقاربت زن یا مرد، صریحا دادن ارش را لازم دانسته است. هم چنین بررسی منابع فقهی و توجه به دیدگاه های فقهی و استفتائات مربوطه موید لزوم تعیین ارش در این مورد می باشد. ازآنجا که ناتوانی جنسی در زنان، معادل عنن در مردان است، لذا در مقایسه با مردان، می توان ارش ناتوانی جنسی در زنان را نصف دیه کامل زن و برابر یک چهارم دیه مرد، تعیین نمود. باید گفت در صورت اختلاف میان جانی و مجنی علیه در خصوص منفعت زائل شده، چنان چه بر اساس مبانی پزشکی و حقوقی و فقهی پس از امتحان و آزمایش و مراجعه به کارشناسان پزشکی قانونی، منفعت زائل شده مشخص نشود، اثبات آن از طریق قسامه می باشد.

مقدمه: مولتیپل اسکلروزیس، یکی از شایع ترین بیماری های خودایمنی مزمن سیستم عصبی مرکزی و یکی از علل ناتوانی پیشرونده در افراد جوان که از توان جنسی برخوردارند، می باشد. این ناتوانی می تواند با مشکلات ادراری و جنسی که تمامی ابعاد زندگی آنها را متاثر می کند، همراه باشد. مطالعه حاضر با هدف بررسی ارتباط ناتوانی با اختلال عملکرد ادراری - جنسی در زنان مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس انجام شد.روش کار: این مطالعه توصیفی- همبستگی در سال 1392 بر روی 78 زن مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس مراجعه کننده به درمانگاه اعصاب بیمارستان قائم (عج) انجام شد. ابزار گردآوری داده ها شامل فرم مشخصات فردی همراه با سوالات مربوط به مشکلات ادراری، مقیاس سطح ناتوانی کروتزکه و پرسشنامه شاخص عملکرد جنسی زنان(FSFI) بود. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (نسخه 19) و روش های آمار توصیفی و تحلیلی انجام شد. میزان p کمتر از 0.05 معنی دار در نظر گرفته شد.یافته ها: بیماران در دو سطح ناتوانی خفیف (%52.6) و متوسط (%47.4) شرکت داشتند. بیشترین و کمترین فراوانی به ترتیب در حوزه رضایت مندی (%43.6) و درد جنسی (%10.3) بود. 30 نفر (%38.5) در بیش از سه حوزه اختلال عملکرد جنسی دچار مشکل بودند. در ارتباط با شیوع اختلالات ادراری، بیشترین و کمترین فراوانی به ترتیب مربوط به فوریت در دفع ادرار (%30) و بی اختیاری ادراری (%2.5) بود. بر اساس ضریب همبستگی پیرسون، ارتباط آماری معکوس و معنی داری بین سطح ناتوانی و اختلال عملکرد جنسی وجود داشت (p=0.001، r=-0.61). بر اساس تحلیل رگرسیون، سطح ناتوانی متوسط، سن بالا، سال های تشخیص بیماری و نوع بیماری عود کننده - بهبود یابنده، بیشترین تاثیر را بر اختلال عملکرد جنسی داشتند.نتیجه گیری: بروز اختلالات ادراری - جنسی در بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس تمامی ابعاد زندگی را تحت تاثیر قرار می دهد، بنابراین در ارزیابی بیماران باید تمرکز بیشتری بر این اختلالات داشت و زمینه جهت اجرای برنامه های توانبخشی برای بیماران فراهم گردد.

در دهه های اخیر، اقبال محققان و پزشکان به طب مکمل در سراسر دنیا روندی فزاینده پیدا کرده است. عدم توفیق کامل طب رایج در درمان قطعی بسیاری از بیماری های مزمن مثل دیابت، بیماریهای قلبی عروقی و سرطان از یک طرف و اقبال مردمی به طب مکمل به جهت عدم استفاده از ترکیبات شیمیایی و استفاده از داروهای گیاهی و طبیعی از مهمترین عوامل این توجه بوده است. طب سنتی ایران یک مکتب طبی است که بر اساس طب اخلاطی بنا گردیده است. مدل تشخیصی طب سنتی با طب رایج متفاوت و تشخیص و درمان بر اساس تشخیص مزاج و برگرداندن تعادل در صورت خارج شدن از حالت تعادل است. بعد از شناخت مزاج بیمار باید عوامل و دلایل خروج بیمار از حالت تعادل را بشناسد. یکی از اختلالات شایع که در طب سنتی نیز در مورد آن پیشنهادات درمانی موثری ارایه شده، اختلالات نعوظ در مردان است. به عدم توانایی در ایجاد یا حفظ نعوظ برای رسیدن به یک فعالیت جنسی رضایت بخش اختلال نعوظ یا Erectile Dysfunction می گویند. قبل از سال 1992 اختلال نعوظ در قالب کلی ناتوانی جنسی که شامل اختلالات ارگاسم وانزال نیز می شد، مطرح می گردید. امروزه روشهای درمانی موثری به صورت داروهای خوراکی، مالیدنی و تزریقی برای ناتوانی جنسی مردان وجود دارد ولی عموما دارای عوارض جانبی بوده و اثرات آنها با قطع دارو از بین می روند. در طب سنتی ایران، «ناتوانی جنسی» به عنوان «ضعف قوه باه» ذکر شده و اصول درمان بر اساس اینکه علت بیماری مربوط به کدام یک از اعضای رییسه (قلب-مغز-کبد) بدن باشد با بازگرداندن تعادل مزاجی به این اندامها صورت می گیرد. بیشتر این درمانها بر اساس حفظ صحت یا پیشگیری و استفاده از داروهایی که به صورت غذا نیز مصرف می شوند استوار است. بدیهی است که بسیاری از دیدگاه های طب سنتی با آنچه که امروزه در جهت تشخیص و درمان بیماری ناتوانی جنسی در مردان مطرح می شود، تطابق ندارد، با این وجود می توان بعضی از مداخلات بالینی مطرح شده در طب سنتی را که بر پایه شناخت مزاج شخص و مزاج عضو صورت می گیرد در آزمونهای بالینی مورد آزمایش قرار داد. این مطالعه بر آن است تا این مسیر را برای محققانی که کمتر از مبانی طب سنتی ایرانی آگاهی دارند هموار سازد.

زمینه و هدف: به دلیل در دسترس بودن و راحتی انجام کار، در ایران از سونوگرافی داپلر در بررسی علل احتمالی عروقی اختلال نعوظ استفاده زیادی می شود. از طرفی با توجه به جوان تر بودن بیماران ما در مقایسه با غربی ها و نیز تهاجمی بودن نسبی روش سونوگرافی، نیاز به بررسی های بیشتر قبل از درخواست این آزمایش احساس می شود. مطالعه حاضر با هدف بررسی میزان حساسیت و ویژگی و صحت پرسشنامه فارسی شاخص بین المللی عملکرد نعوظی در انتخاب بیماران مبتلا به ناتوانی جنسی برای بررسی بیشتر یا ارجاع در مقایسه با سونوگرافی داپلر طرح ریزی شده است.مواد و روش ها: 103 بیمار مبتلا به ناتوانی جنسی که برای بررسی بیشتر کاندید سونوگرافی داپلر بودند، پس از اخذ رضایت شفاهی، به صورت متوالی وارد مطالعه شدند. قبل از انجام سونوگرافی، پرسشنامه فارسی شاخص بین المللی عملکرد نعوظی توسط بیمار پر می شد. سونوگرافی داپلر در سرویس سونولوژی و با استفاده از تزریق40 میلی گرم پاپاورین به داخل کورپوس کاورنوزوم صورت پذیرفت. پس از محاسبه نمرات پرسشنامه جهت یافتن نمره ای که با حساسیت و ویژگی کافی احتمال اختلالات عروقی را مطرح نماید آنالیز منحنی ROC انجام شد.یافته ها: میانگین (انحراف معیار) سنی بیماران 40 سال (10±) بود. 59 بیمار (57%) مساوی یا کمتر از 40 سال سن داشتند. 61 بیمار (59%) در جریان بررسی به وسیله داپلر، سالم تشخیص داده شدند. تشخیص نارسایی شریانی با حساسیت 88% و ویژگی 82% و ارزش اخباری مثبت82% با مجموع نمرات پرسشنامه40 یا کمتر، محتمل خواهد بود (ROC=0.90) تشخیص نشت وریدی با حساسیت 99% و ویژگی 77% و ارزش اخباری مثبت 76% با لحاظ کردن نمرات بخش حفظ نعوظ (مساوی یا کمتر از 3) میسر خواهد بود (ROC=0.97). نتیجه گیری: پرسشنامه فارسی شاخص بین المللی نعوظی از اعتبار مطلوب برخوردار است. در صورتی که این نمرات در مجموع کمتر از 40 باشد، آن وقت شانس این که در بررسی با سونوگرافی داپلر یک علت عروقی مشخص شود بسیار زیاد خواهد بود و بنابراین طبیب باید بیمار را ارجاع دهد یا خود برای درخواست انجام سونوگرافی را تنظیم کند.

پدیده دیوتیسم تحت عنوان تجاوز به معلولین زیاد مورد تحقیق و مطالعه قرار نگرفته است. برای بررسی و تحقیق درباره این که آیا این افراد دچار اختلال های روحی یا روانی هستند یک نظرسنجی اینترنتی از یک جمعیت آماری دویست و نه نفری صورت گرفته و نظرات و واکنش های آن ها در ارتباط با این موضوع ثبت شد. در اولین مشاهدات، پی بردیم که اکثر قریب به اتفاق این افراد به خاطر فعالیت جنسی مرتکب این عمل می شدند. گروه دیگر به واسطه تشویق تحریک شخص معلول به این اقدام سوق پیدا می کردند، این گروه از افراد برخلاف گروه قبلی به خاطر ترجیحات جنسی در ایجاد رابطه جنسی با افراد معلول یک مقاربت جنسی سالم و بدون هیچ گونه ناراحتی خواهند داشت. تحقیق آینده جهت تایید اطلاعات به دست آمده از این تحقیق ضرورت دارد. این مقاله در قالب ترجمه و به صورت تحلیلی و آماری به نگارش در آمده است و در صدد پاسخ به این سوال است که تجاوز به معلولین چگونه و آمار این تجاوز به زبان آمار در چه سطحی خواهد بود.